پایگاه خبری پولیتیکو اخیرا نوشته است که رافائل گروسی مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی در دی ماه به تهران سفر خواهد کرد تا مقامات ایران را مجاب به همکاری با این آژانس کند .
این پایگاه خبری نوشته است زمانی که یکشنبه 27 آذر 1401 هیئت آژانس انرژی اتمی به تهران سفر کردند ، خوده مسئولین مربوطه ، پیشنهاد سفر گروسی به تهران را به آنها داده اند . ظاهراً مقامات ایران قصد پاسخ دهی به هیئت رده متوسط سازمان انرژی اتمی را نداشته اند .
مسئلهی مهم این است که هنوز با وجود آشکار شدن چارت سازمانی سازمان ملل متحد توسط مجلد “Doctrine for the armed forces of the united states” توسط ایالات متحده آمریکا که دکترین (قاعده) های نیرو های مسلح آمریکا در آن نوشته شده اند و طبق گفتهی ایالات متحده سازمان ملل و تمامی رده های زیرمجموعه آن تابعی از نیرو های مسلح آمریکا هستند ، بعضی از مسئولین و مرتبطین در ساختار انرژی اتمی کشور ، به دنبال ایجاد احساس رضایت در سازمان ملل و سازمان انرژی اتمی هستند .
درست است که سازمان ملل یک نهاد بین المللی است و زمانی که جزو اعضای آن قرار می گیرید که مزایایی دارد ، می بایست طبق پروتکل های آن نیز رفتار کنید . هرچند این مزایا برای ایران با وجود تحریم های شورای امنیت سازمان ملل ، سیاست های سازمان انرژی اتمی و باقی نهاد های زیرمجموعه سازمان ملل در حال حاضر به صفر رسیده است .
اینجا مسئله ی قابل توجه آن است که تا به الان نظامات درونی و ساختاری کشور و همچنین مسئولین مربوطه در جهت کنار زدن سازمان ملل در محاسبات خود اقدام محسوسی انجام نداده اند . با اینکه سازمان ملل اقداماتی که در طول دهه های اخیر در رابطه با ایران انجام داده است ، تقریبا حدود 90 درصد به ضرر ایران تمام شدند .