اقدام فرهنگی و رسانهای در شرایط جنگی، بهویژه در مواجهه با یکی از پیچیدهترین تهاجمات قرن معاصر که با «جنگ تحمیلی دوازدهروزه» آغاز شد و در ادامه با «جنگ تحمیلی رمضان» تداوم یافت، نیازمند تولیدات ویژه و چندلایه در حوزههای مختلف است؛ از مستندسازی و ثبت وقایع گرفته تا تولید برنامههای تحلیلی و برنامهسازیهایی که توسط تهیهکنندگان و گروههای مستقل ساخته میشود. در این میان، تولید آثار استراتژیک که عمدتاً در قالب سریالها و آثار سینمایی شکل میگیرند از جمله وظایف اصلی نهادهای رسمی فرهنگی، بهویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و رسانه ملی به شمار میرود؛ آثاری که انتظار میرود بتوانند روایتهای عمیقتر و ماندگارتری از این مقطع تاریخی ارائه دهند. چنین تولیداتی، صرفنظر از وجوه محتوایی و هنری، نیازمند برنامهریزی دقیق و سرمایهگذاریهای مالی قابل توجه نیز هستند. در همین راستا، «ابوالقاسم طالبی» کارگردان شناختهشده سینما و تلویزیون، در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به چالشهای اقتصادی ساخت آثار استراتژیک درباره «جنگ تحمیلی رمضان» اظهار داشت: تنها مانع در ساخت اثر استراتژیک، به نظر من مسئله مالی است و فکر میکنم مانع برای تولید آثار مسئله اصلی اقتصاد است. اگر پولش فراهم شود و دولت این را لازم بداند که یک کار فاخر برای انقلاب اسلامی ساخته شود، امکانش هست؛ هرچند بعید میدانم چنین ارادهای وجود داشته باشد. چون به نظر میرسد دولت بیشتر روی جریان بیحجابی و بدحجابی و جریانی که در هجوم فرهنگی مطرح و موثر است حساب میکند.
کارگردان مجموعه تلویزیونی «هفت سر اژدها» با انتقاد از رویکرد فرهنگی دولت و موضع آن نسبت به اجتماعات شبانه مردم تصریح نمود: دولت در این شرایط مردم را آنطور که باید نمیبیند. وقتی کسی که به مردم حاضر در خیابان توهین میکند و میگوید اینها اقلیت رانتخوار هستند و به خیابان میآیند، نه رئیسجمهور واکنشی نشان میدهد، نه سخنگوی دولت حرفی میزند و نه اطلاعیهای صادر میشود؛ فقط میگویند در شورای امنیت ملی به او گفتهاند یکی دو هفته مصاحبه نکند.
وی افزود: این در شرایطی است که وقتی لایحه حجاب و عفاف مطرح میشود، رئیسجمهور محکم میایستد و میگوید من جلوی مردم نمیایستم.
«ابوالقاسم طالبی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: سؤال اینجاست که اینها که نافشان بیرون است، سینهشان تا پایین باز است و موهایشان بیرون ریخته و هر شب در خیابانها هستند، مردم محسوب میشوند، اما آن پنجاه میلیون نفری که شبها در تجمعات حضور دارند مردم نیستند!